Wicca en inwijding

Wicca is een inwijdingstraditie. Dat houdt in dat je door iemand die weet hoe het zit, in de praktijk de covenleiding, wordt ingewijd in de traditie van de betreffende wiccastroming (traditionele wicca) of coven (eclectisch wicca). De gemeenschappelijke basis is Gardner’s wicca of witchcraft zoals hij het zelf noemde. Dat laatste schept dan weer verwarring want je kan wel een graad in wicca krijgen maar niet in hekserij.

Zoals wij elders op deze website hebben kunnen lezen is Wicca een vruchtbaarheidsreligie rond een leven barende Grote godin / Moeder Aarde / Oer Moeder en een bevruchtende Gehoornde God / Vader Zon / Oer Vader. Hun namen zijn legio. Uit hun energetische samenkomst komt alles voort en loopt oneindig cyclisch door. Dit eenvoudige concept gaat terug tot in de oertijd en heeft van Gardner alleen een nieuw jasje gekregen. Wicca is een religie en geen godsdienst. Wij dienen dus geen goden, zoals bijvoorbeeld in het Christendom, maar zoeken naar de zingeving in ons bestaan in de genoemde context.

Wat houdt een inwijding dan in? De eigenlijke Inwijding in de wicca is in feite het gehele leertraject dat je stapje voor stapje doorloopt en waar geschreven teksten, mondelinge uitleg en toepassing in rituelen deel van uit maken. Het is een pad van persoonlijke ontwikkeling. Daarin zijn een aantal mijlpalen geplaatst, de graden. Deze worden toegekend als de covenleiding heeft vastgesteld dat je een zekere hoeveelheid kennis en ervaring hebt opgedaan. Dit is dus altijd enigszins subjectief, maar daar is niets aan te doen. De drie opvolgende inwijdingsrituelen zijn bij ons gebaseerd op Gardner’s Book of Shadows en zijn aangepast op de persoon. Andere covens of stromingen hebben hun eigen manier van inwijden. Het verkrijgen van een graad is enerzijds een bezegeling van je werk en anderzijds een energetische verbinding met de oerkracht van de religie zelf. De traditionele wicca voegt ook de verbinding met de keten van HP(S)en, de zogenaamde lineage, aan toe tot aan de stichter van de treffende stroming. Wij zien dit als arrogantie. Bovendien, naar mate de tijd vordert, wordt afstamming vager en vaak vertroebelt door valse claims en gebrek aan kwaliteitsbewaking.

Hekserij is ondanks de door Gardner veroorzaakte verwarring in de naamgeving geen wicca. Hekserij  is geen religie, maar een overerfde of zelf ontwikkelde gave (zieneres, kruidenvrouw, etc.) die je ten dienste van de gemeenschap kan stellen. Je kan er geen graad in ontwikkelen. Je hebt de betreffende gave of je hebt hem niet. Als je er geen hebt, maakt dat voor de wicca niet uit. Het gebruik van rituele magie binnen wicca maakt het, met name door het rituele aspect (volg het boekje), voor iedereen mogelijk magie te bedrijven of je een gave hebt of niet.    

Ten laatste is er nog het fenomeen 'zelfinwijding'. Vooral vanuit traditionele hoek kent dit door Raymond Buckland in de jaren '90 geïntroduceerde verschijnsel veel tegenstand. Zelfinwijding is natuurlijk zeker mogelijk, want wie heeft de  eerste wiccan ingewijd? Het jezelf toekennen van graden moet ons inziens toch wat omzichtiger benaderd worden, immers alleen iemand die zich in een zelfde of soortgelijke pagan traditie heeft   doorontwikkeld kan als peer feedback geven over wat  jou ontwikkelingsniveau is. Dus wat ons betreft kan iedereen zich zelf inwijden als neofiet, maar is zichzelf tot HP(S) benoemden een stap te ver.